Het kon niet snel genoeg dinsdag zijn. Hoe dichter bij die dag kwam, hoe meer ik er naar uit keek. En eindelijk was het daar. Daan kwam aan op het station dinsdag om 20u22. Om de eerste avond te vieren zijn we gezellig op restaurant gegaan. Niets zegt welkom in Italië zoals een goede pizza. Daarna ging de week heel snel voorbij. Het was super leuk om thuis te komen na mijn werk en niet alleen te zijn, en nog leuker om na een lange dag iemand te hebben die dan voorstelt om te koken 🙂 In de avond gingen we dan wat wandelen door Turijn of samen naar de winkel. De dagen zaten goed vol en ze waren allemaal even leuk. Een echte rondleiding door de stad gaat helaas wel pas voor het weekend zijn aangezien de avonden door de week toch vrij kort zijn. Over deze week heb ik niet zo veel te vertellen, ik heb niet echt speciale dingen gedaan. Naast het werk waren mijn avonden ook steeds heel rustig. In het weekend heb ik wat gewandeld in Turijn maar dat was nu ook niet zo speciaal. Wel ben ik terug beginnen joggen. Het was al heel lang geleden dat ik nog gesport had en het was hoog tijd dat ik terug wat aan mijn conditie deed. Deze week was dan ook ideaal om daaraan te beginnen. Ik vond een park niet ver bij mijn kot en daar loop ik naartoe waarna ik daar blijf joggen tot ik 5 km heb gedaan. Het sporten deed deugd, maar ik voelde wel dat het al veel te lang geleden was, oeps 😉 De rust was absoluut niet erg want de volgende weken wordt het een pak drukker. Daan komt vanaf de 21e op bezoek, waarna een week later mijn ouders en mijn meter ook op bezoek komen en nog een week later heb ik vakantie en ga ik samen met Daan een ander plekje van Italië verkennen. Het gaat een heel drukke maar zeer leuke maand worden. Bekende gezichten zien, Nederlands praten, samen uitstapjes doen,... Ik kan al niet meer wachten tot het zover is. Wat een zalig leventje hier in Turijn. Het weer is mooi, ik doe mijn werk graag, ik leer veel bij, leer nieuwe mensen kennen en in het weekend kan ik nog van alles gaan bezoeken in Turijn. De week vloog voorbij. Doordat ik elke weekdag moet gaan werken van 9u tot 17u zit er een gemakkelijke routine in mijn dagelijks leven, wat mij lekker veel rust geeft en wat ervoor zorgt dat ik 's avonds als ik zin heb, nog iets kan gaan doen. Mijn avonden deze week waren over het algemeen vrij rustig. Ik genoot van eens een rustige week en wat meer focus op mijn werk. Voor ik het wist stond het weekend weer aan de deur. Zaterdag besloot ik om eerst via de grootste markt van Turijn te passeren en daarna Villa Della Regina te bezoeken in Turijn. Het was een hele mooie dag. De zon scheen mooi en het werd zelfs 20 °C. De Villa zelf was nog helemaal ingericht zoals het in de 17e eeuw er zou uitgezien hebben, en in elke kamer stond uitleg waarvoor deze diende. Het was een zeer leuke tour, maar het spectaculairste was vooral de tuin. Aangezien de villa op een berg lag, had je vanuit de Tuin een mooi uitzicht. Je zag eerst de Villa, daarachter Turijn en in de verte de Alpen, en dat allemaal bij stralende zon. Prachtig. 's Avonds besloot ik om uit te gaan. Er was een club die goede muziek zou spelen en ik had samen met een vriendin besloten om daar langs te gaan. Ik heb tot nu toe nooit echt gefeest. Ik denk dat ik het 2 keer gedaan heb, maar beide keren waren niet echt leuk en ging ik vrij vroeg naar huis. In de spirit van Erasmus, dacht ik dat het tijd was om nog eens te gaan. Misschien was het ondertussen wel heel leuk. De fuif begon pas om 23u30 dus het koste me al moeite om zo lang op te blijven en niet in slaap te vallen. Eens daar viel het best wel mee. Ik ga nu niet zeggen dat het een van mijn favoriete bezigheden is, maar het was zeker niet stom. Het enige nadeel is dat het best wel veel geld kost, zeker als je geen alcohol drinkt. Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb, maar geef mij toch maar gewoon een gezellig cafétje waar je rustig bij kunt praten. Zondag sliep ik uit aangezien ik best laat thuis was. Omdat ik wist dat het weer een mooie dag ging worden, besloot ik te wandelen naar basilica superga. Ik nam de bus tot aan de voet van de berg en begon aan de klim naar boven. Dit was een zeer leuke en vermoeiende klim die door de mooie bossen van Turijn ging. Het duurde me 1u15 minuten om uiteindelijk uitgeput boven te komen. Maar door de zware klim genoot ik dubbel zo hard van het prachtige uitzicht. Je kon in de basiliek een trap nemen naar de top en het uitzicht daar was adembenemend. Het was een perfecte afsluiter van de week. Het was dus echt een top week, ik kan al niet meer wachten op de volgende. In Turijn zijn de meeste musea elke eerste zondag van de maand gratis. Dit maakte zondag de 5e de ideale dag om gezellig een museum te bezoeken. We hadden wat Erasmus vrienden verzameld en ons plan was om Palazzo Reale te gaan bezoeken. Helaas was dit niet meer mogelijk omdat het museum al volgeboekt was. Hierdoor besloten we naar een kleiner museum te gaan, Palazzo Carignano. Na even te moeten wachten in de rij, konden we vrij snel binnen. Het was een relatief klein museum, maar wel zeer mooi. Er werd zowel uitleg gegeven over de architectuur van het gebouw als de mensen die erin gewoond hebben. Na het museumbezoek gingen we met iedereen een ijsje eten aangezien de zon scheen en het 16 °C was. Na het ijsje nam ik al afscheid van de groep aangezien ik nog veel voor school moest werken en nog niets had gedaan. Eindelijk was het zo ver. We gingen skiën met 5 man, hiervan had 2 man nog nooit geskied. We spraken af om 7u50 in het station van Torino want onze trein vertrok om 8u15. Eens allemaal aangekomen gingen we tickets kopen. Dit gebeurde aan een automaat en hoewel we 10 tickets besteld en betaald hadden, kwamen er maar 7e uit het apparaat. We gingen met enkele naar het kantoor om uitleg te vragen, daar moesten we een nummertje trekken en onze beurt afwachten. Dit duurde immens lang en we waren pas tegen 8u10 aan de beurt. We probeerde de situatie uit te leggen, maar helaas konden ze achter de balie geen Engels. De vrienden die buiten bij de automaat waren gebleven, hadden ondertussen ook iemand aangesproken, die ons wel begreep. Zo geraakte we uiteindelijk met 2 minuten overschot nog op de trein. Deze eerste actie zorgde ervoor dat iedereen direct klaar wakker was. De treinreis duurde 1u45 minuten en daarna moesten we met een bus naar de skiplaats wat nog eens een kwartier duurde. Zo kwamen we uiteindelijk rond 10u30 aan in de winkel waar we skimateriaal konden huren. Daar ging het allemaal heel vlot en zo kon ons skiavontuur beginnen. We namen de stoeltjeslift naar boven en ons plan was om met iedereen een blauwe piste naar beneden te doen zodanig dat de 3 met ervaring, de andere 2 konden helpen en tips geven. Eens boven bleek de blauwe piste best wel steil. Dit zorgde voor wat moeilijkheden bij de beginners. Daarnaast hadden de meer ervaren skiërs ook nog nooit les gegeven, dus ook van die kant ging het niet vlot. Dit zorgde ervoor dat we meer als een uur nodig hadden om halverwege de piste te geraken. Daar was een kinderhoekje voor beginnende skiërs en een café'tje waar we konden lunchen. Na de middag besloten de 2 beginners een les te nemen zodanig dat zei betere uitleg kregen en dat wij ook konden gaan skiën. We gingen met 3 helemaal tot boven en namen daar een piste terug naar beneden. Ondanks dat er in de week wel sneeuw was gevallen, was het tegen de namiddag toch al ijzig. Dit kwam ook doordat de zon al heel de dag hard aan het schijnen was en geen genaden had met de sneeuw. Dit zorgde ervoor dat, tegen dat we terug beneden waren, de andere ervaren skiërs niet meer terug naar boven wouden maar eerder iets gezellig gaan drinken in een bar. Ik had echter wel nog zin om te skiën dus ging ik in mijn eentje nog een klein uurtje verder. Daarna was het ook voor mij genoeg. Ik ontmoette mijn vrienden terug in de bar waar we samen nog iets dronken voor we terug richting huis gingen. Het was een extreem leuke dag. Het deed me weer herinneren hoe leuk ik skiën vond. Ondanks het moeilijke begin was het een van de leukste dagen die ik in Turijn al heb meegemaakt en zo gingen we alle 5 met een gelukkig gevoel terug naar Turijn. De week ging best wel snel voorbij. Mijn dagen in het labo zijn zeer leuk. Ik leer heel veel bij. Desondanks gaan de experimenten niet altijd even gemakkelijk. Zo slaagde ik er woensdag in om een beker met mijn gesynthetiseerd product kapot te slagen met mijn roerstaafje waardoor ik meer dan de helft van mijn product verloor. Dat was een zeer pijnlijke actie aangezien ik al 2 dagen bezig was met die proef. Na mijn werk spreek ik geregeld af met vrienden zodanig dat ook mijn avonden niet te saai zijn. Op deze manier gaat de week zeer snel voorbij. Zo hadden we op een avond afgesproken om met de vrienden zaterdag de 4e maart te gaan skiën voor 1 dag in de Alpen. Het zou het ideale weekend zijn aangezien het deze week terug kouder was en er terug sneeuw ging vallen. Hoe dichter we bij het einde van de week kwamen, hoe meer zin ik had in een dagje skiën. Mijn laatste skivakantie was toen ik 16-17 jaar was, dus dat is ondertussen toch al wel enige tijd geleden en daar moest dringend verandering in komen. Ik vertrok maandag lekker vroeg uit mijn AirBnB met mijn 2 valiezen en mijn handbagage. Mijn AirBnB was op het 5e verdiep van een gebouw zonder lift. Het duurde dus wel even voor ik hijgend met al mijn gerief beneden stond. Daarna nam ik de bus naar het centrum waar ik mijn bagage in een locker kon steken zodanig dat ik na mijn werk niet nog eerst moest afspreken met de host van mijn AirBnB om mijn spullen op te halen. Eens op mijn werk, wist professor Guglielmo nog dat de 27e mijn grote verhuisdag was. Hij stond erop dat hij mij zou brengen zodat ik niet met al mijn gerief heel Turijn door moest. Ik kon pas in het appartement om 19u30 wat betekende dat ik dus op het werk bleef tot 18u30. Daarna wandelde ik en de prof naar zijn appartement om zijn auto op te halen. Met de auto reden we dan naar het centrum voor mijn bagage en zo kwamen we om 19u20 aan bij mijn nieuwe adres. Ik dacht dat mijn professor me daar achter zou laten, maar hij wachtte geduldig mee op de huisbaas. Eens deze aangekomen was, gingen we met 3 tot in het appartement en vertaalde mijn professor alles wat de huisbaas niet zo goed in het Engels kon uitleggen. Mijn eigen kamer is groot en niet aan de straat kant wat veel rust geeft. Daarnaast zijn er 2 badkamers voor 4 studenten en een ruime keuken. Het enige waar ik niet op voorzien was, was het feit dat je je eigen lakens voor op je bed moest meenemen. Dit heb ik niet maar gelukkig heeft de huisbaas er nog enkele van studenten die deze hebben achtergelaten in hun kamer. Deze heb ik echter nog niet gekregen, maar hopelijk komt dat snel. Nadat mijn professor en de huisbaas doorgingen, pakte ik alles uit en dat was extreem leuk. Ik had 2 en halve week niets durven uitpakken uit angst dat daarna niet meer alles in mijn valies zou passen en om eindelijk alles een plekje te kunnen geven, was echt heel bevredigend. Ondertussen was het 21u en had ik nog steeds niets gegeten. Mijn Franse kotgenoot bood aan om eten voor mij te maken aangezien ik geen eten meer had. Zo leerde ik direct 2 van de 3 kotgenoten kennen waarna ik heel tevreden ging slapen. Ook dit weekend begon niet in alle rust. Omdat we te laat hadden bijgeboekt voor mijn AirBnB moest ik de nacht van zaterdag op zondag uit mijn tijdelijk verblijf, maar kon ik er wel terug slapen van zondag op maandag, waarna ik maandag permanent zou verhuizen naar mijn studentenhuis. Gelukkig mocht ik wel mijn valiezen op slot achterlaten in het AirBnB zaterdagochtend omdat ik de volgende nacht er wel terug zou zijn. Dit betekende dat ik zaterdag vroeg moest opstaan, alles deftig moest inpakken en zo was ik 's middags in mijn ander AirBnB met mijn boekentas en alles wat ik nodig had om 1 dag te overleven. Al bij al ging de verhuis vrij vlot en was het minder chaotisch als gedacht. Omdat ik van mijn 2e AirBnB geen huissleutel had, kon ik, eens ik daar was, niet meer naar buiten. Daarom koos ik ervoor om me die dag lekker rustig bezig te houden met wat TV en met het lezen van onderwerpen voor mijn Thesis volgend jaar. Zondagochtend stond ik zeer vroeg op omdat ik met ESN een uitstap had naar Milaan. Deze dag was helemaal top. Mijn Erasmusvrienden waren er ook en ondanks het slechte weer, is Milaan een heel mooie stad. Ik heb me goed geamuseerd en kan 's avonds uitgeput thuis. Het kon niet snel genoeg maandag zijn, dan zou ik eindelijk verhuizen en zou ik mijn valiezen leeg maken en een eigen plekje kunnen creëren. Wat een leuke week. Ik vertrok maandag enigszins onvoorbereid naar de universiteit. Naast het onderwerp en 2 zinnen uitleg, wist ik niets. Ik was van plan geweest om wat papers te lezen de week voor de stage begon, maar door al dat huizengedoe is dat er niet van gekomen. Eens daar ontmoette ik mijn mentor Professor Guglielmo. Hij is een aardige, slimme en vrij jonge Italiaanse professor die heel goed Engels kan. Dat viel dus al goed mee. Hij leidde me rond in het gebouw, liet mij mijn kastje zien en gaf wat uitleg over wat me allemaal te wachten stond. Deze voormiddag zat vol met informatie en ik deed tevergeefs mijn best om alles te onthouden. In tegenstelling tot alle mooie gebouwen in deze stad, is het gebouw van departement een saai gebouw uit de jaren zestig. Oud genoeg om lelijk en oud te zijn, maar niet oud genoeg om een historische uitstraling te hebben. Ook de labo's zelf waren nog ouder dan de oude van de KU Leuven. Met kasten die niet meer toe konden, houten banken en trekkasten die piepen wanneer je ze omhoog of naar beneden duwt. Dit was voor mij een hele tijdreis en hierdoor besefte ik dat het in de KU Leuven best nog allemaal modern is. Die namiddag en de volgende dag, was mijn taak gewoon het lezen van papers zodanig dat ik beter begrijp wat, hoe en waarom ik bepaalde moleculen aan het maken ben. Kort uitgelegd bestaat er een stof: 'IRAK1' die in kankercellen in grote hoeveelheid aanwezig is, maar in andere cellen slechts in kleine mate. Mijn taak is om synthetische stoffen te maken die de aanmaak van IRAK1 theoretisch gezien kunnen tegenhouden en zo dus de groei van kankercellen zouden kunnen stoppen. Dinsdagavond had ik met wat vrienden van ESN afgesproken om naar de wekelijkse bar te gaan. Daar was het extreem druk maar ook heel gezellig. Ik ontmoette een Nederlander en kon dus terug Nederlands praten wat al lang geleden was. Woensdag begon ik samen met de professor aan de experimenten. Labowerk was voor mij al heel lang geleden dus het liep ook al vrij snel fout. Gelukkig is de Guglielmo er steeds om me te helpen en komt hij steeds met oplossingen als er iets mislukt. Het labowerk is zeer plezant en ik realiseerde al snel dat ik het echt leuk vindt om in een labo te staan. Het enige nadeel is dat de professor geen thesisstudenten of masterstudenten onder zich heeft, waardoor ik de enige student ben in zijn labo en geen rechtstreekse collega's heb. Dit is jammer want hierdoor is het heel vaak stil in het labo. Maar misschien dat ik binnen een paar weken, wanneer alles vlot begint te lopen, wel wat muziek mag opzetten ofzo. Dus ook daar maak ik me niet te druk om. Mijn stage stopt om 17u waarna ik regelmatig afspreek met vrienden om samen te gaan eten, of te gaan wandelen. Zo geraakte mijn week zeer snel gevuld en vloog hij voorbij. Nu is het al terug weekend en kan ik weer wat meer van de stad gaan ontdekken. Ook zaterdag de 18e begon niet al te goed. Ik had besloten om een nieuw immobiliënkantoor op te zoeken in de hoop dat die mij zouden helpen. Ik had er één gevonden die open was op zaterdag. Een trein/bustocht van 45 min later kwam ik daar aan maar bleek deze toch gesloten te zijn. In de vroege namiddag had ik nog een afspraak om een appartement te bezoeken. Hiervoor kreeg ik langzaamaan stress omdat ik hoopte om eindelijk iets goed te vinden zodanig dat deze eindeloze zoektocht zou kunnen stoppen. Gelukkig was de kamer in het appartement alles wat ik hoopte. Het had een deur, het was er proper, de gemeenschappelijke ruimtes worden wekelijks gepoetst, er waren 2 badkamers en een ruime keuken voor 4 man. Het is wel nog steeds een 30 tal minuten naar het centrum maar gelukkig ligt het naast de Metrolijn en deze komt, in tegenstelling tot de tram en bus, wel altijd op tijd. Een hele verbetering dus. Ik besloot dan ook direct om de kamer te huren en kan er maandag de 27 in. Gelukkiger als ooit ging ik terug naar het centrum zodanig dat ik deel kon nemen aan de stadstour die ESN georganiseerd had. Hier leerde ik veel nieuwe mensen kennen en ik genoot in volle teugen van de tour. Ik was in de meeste plaatsen wel al geweest door mijn appartementenzoektocht, maar nu kreeg ik uitleg bij de vele gebouwen waardoor het vakantiegevoel helemaal naar boven kwam. De dag erna ging ik naar het carnaval van Ivrea. Dit is het bekendste en grootste carnaval van Noord-Italië en wordt gekenmerkt door hun appelsienen-gevecht. De legende zegt dat de boeren in opstand kwamen tegen hun dictator door het leger aan te vallen met appelsienen omdat dat het enige was dat ze hadden. Deze strijd wordt door alle bewoners nagespeeld met extreem veel passie en ambiance. Alle toeschouwers moeten op het carnaval een rood hoofddeksel dragen zodanig dat duidelijk is dat ze aan de kant van de rebellen stonden en niet bekogeld mogen worden. Het was een zeer unieke ervaring, die ik niet meer ga vergeten. Het was heel gezellig om dit mee te maken samen met andere Erasmus-studenten die net zo verwonderd waren als ik. Na deze lange en uitputtende dag, besloot ik vroeg mijn bed in te kruipen zodanig dat ik klaar en uitgerust aan mijn eerste werkdag kan beginnen. 20-24/03/2023 Hoog Bezoek
13-19/03/2023 Een kalme week
06-12/03/2023 Een rustige zonnige week
05/03/2023 Museum bezoek
04/03/2023 Skiën in Sauze d’Oulx
28-03/02-03/2023 Een rustige week
27/02/2023 De Verhuis
25-26/02/2023 Chaos en Milaan
20-24/02/2023 Mijn eerste werkweek
18-19/02/2023 Een veelbelovend weekend






