Ook zaterdag de 18e begon niet al te goed. Ik had besloten om een nieuw immobiliënkantoor op te zoeken in de hoop dat die mij zouden helpen. Ik had er één gevonden die open was op zaterdag. Een trein/bustocht van 45 min later kwam ik daar aan maar bleek deze toch gesloten te zijn.
In de vroege namiddag had ik nog een afspraak om een appartement te bezoeken. Hiervoor kreeg ik langzaamaan stress omdat ik hoopte om eindelijk iets goed te vinden zodanig dat deze eindeloze zoektocht zou kunnen stoppen.
Gelukkig was de kamer in het appartement alles wat ik hoopte. Het had een deur, het was er proper, de gemeenschappelijke ruimtes worden wekelijks gepoetst, er waren 2 badkamers en een ruime keuken voor 4 man. Het is wel nog steeds een 30 tal minuten naar het centrum maar gelukkig ligt het naast de Metrolijn en deze komt, in tegenstelling tot de tram en bus, wel altijd op tijd. Een hele verbetering dus. Ik besloot dan ook direct om de kamer te huren en kan er maandag de 27 in.
Gelukkiger als ooit ging ik terug naar het centrum zodanig dat ik deel kon nemen aan de stadstour die ESN georganiseerd had. Hier leerde ik veel nieuwe mensen kennen en ik genoot in volle teugen van de tour. Ik was in de meeste plaatsen wel al geweest door mijn appartementenzoektocht, maar nu kreeg ik uitleg bij de vele gebouwen waardoor het vakantiegevoel helemaal naar boven kwam.
De dag erna ging ik naar het carnaval van Ivrea. Dit is het bekendste en grootste carnaval van Noord-Italië en wordt gekenmerkt door hun appelsienen-gevecht. De legende zegt dat de boeren in opstand kwamen tegen hun dictator door het leger aan te vallen met appelsienen omdat dat het enige was dat ze hadden. Deze strijd wordt door alle bewoners nagespeeld met extreem veel passie en ambiance. Alle toeschouwers moeten op het carnaval een rood hoofddeksel dragen zodanig dat duidelijk is dat ze aan de kant van de rebellen stonden en niet bekogeld mogen worden. Het was een zeer unieke ervaring, die ik niet meer ga vergeten. Het was heel gezellig om dit mee te maken samen met andere Erasmus-studenten die net zo verwonderd waren als ik.
Na deze lange en uitputtende dag, besloot ik vroeg mijn bed in te kruipen zodanig dat ik klaar en uitgerust aan mijn eerste werkdag kan beginnen.
Geef een reactie