Maandag was een zeer rustige dag, ik maakte alles klaar voor de terugrit en ging nog eens naar de winkel zodat ik eten had dat ik onderweg kon opeten. In de middag deed ik een goed middagdutje aangezien ik 's avonds al naar de luchthaven ging vertrekken. Mijn vlucht steeg op om 6u20 en er de shuttelbussen die van en naar de luchthaven reden, vertrokken pas te laat in Turijn. Rond 21u nam ik de metro naar het station. Dit was de laatste metro van de dag en aangezien de metro veel eenvoudiger is dan de bus, besloot ik die te nemen en in het station te wachten tot 23u. Dit ging allemaal lekker vlot en ook in het station kon ik me goed bezighouden. Tegen 23u ging ik naar de bushalte van de shuttlebus en zo kwam ik om 23u30 aan in de luchthaven. Daar waren ze alles aan het afsluiten en er bleven die nacht ongeveer 6 man overnachten om een volgende vlucht te halen. Na een zoektocht vond ik één stopcontact aan de WC. Daar heb ik de eerste uren doorgebracht zodanig dat mijn computer en mijn GSM konden opladen. Nadien ging ik naar de stoeltjes en probeerde ik tevergeefs wat te slapen. Tegen 3u30 gingen de lichten van de luchthaven terug aan en was mijn kans om te slapen voorbij. Nadien begon de luchthaven te ontwaken en zo kon ik tegen 4uur inchecken en door de douane. Eens aan de gates zocht ik een rustig plekje en het was daar dat ik pas besefte hoe moe ik was. Het boarden en het vliegen zelf gebeurde mooi op tijd en ik lag al in slaap nog voor we opgestegen waren. Een uur later werd ik wakker van het landen van het vliegtuig. In München ging ik dan op zoek naar een ontbijt en probeerde ik mezelf zo goed mogelijk op te frissen. Om wakker te worden liep ik wat rond en toen ik dat beu was, ging ik zitten aan de gate. Ook hier ging alles vlot maar eens iedereen ingestapt was, moesten we nog 30 min wachten voor we bewogen. Zo kwam ik uiteindelijk rond 11u aan in Zaventem waar ik opgehaald werd. De reisuren waren niet ideaal maar de hele trip ging verbazend vlot en tegen 11u was ik blij dat ik naar huis kon waar ik lekker in mijn eigen bedje kon gaan slapen. Omdat mijn vliegtuig dinsdag heel vroeg vertrekt, en er geen shuttlebussen zijn op die uren, besloot ik om al maandag nacht naar de luchthaven te gaan en daar te overnachten. Dit betekende dat zondag avond mijn laatste kans was om nog eens te gaan uit eten. Bij toeval was het ook de verjaardag van een van mijn vrienden die nog steeds in Turijn was. We besloten om in de namiddag af te spreken en samen een aperitiefje te drinken op haar verjaardag en nadien gezellig te gaan dineren voor mijn laatste avondmaal. Het was super gezellig en goedkoop (en dat maakt het altijd nog plezanter :D). Het was een ideale afsluiter van mijn Erasmus en nu heb ik wel zin om richting huis te gaan. Omdat Herlinde dit weekend een wedstrijd had in Verona, had ik een perfect excuus om dat stadje ook nog te gaan bezoeken voor ik terug naar huis vertrek. Met de sneltrein was ik op 2 uur tijd in Verona. In de voormiddag ontdekte ik de stad in mijn eentje. Ik had niet speciaal plannen gemaakt dus ik volgde gewoon de toeristen en kwam zo terecht in de leuke straatjes en mooie pleintjes. Verona is een super mooie stad. Super weinig auto's voor een Italiaanse stad en verbazend veel fietsen. Dit was een leuke verassing en gaf direct een veiliger gevoel. In de voormiddag ging ik kijken naar het huis van Julia Capulet om het bekende balkon te bewonderen. Hier was het enorm druk. Het was aanschuiven om naar de binnenkoer te gaan en eens daar moest je over de koppen kijken. Daarna vervolgde ik mijn dwaaltocht door de stad en zo kwam ik aan een mooie brug met daarachter een kasteel dat een mooi uitzicht gaf over de hele stad. Daar kon ik genieten van een lekkere lunch met een mooi uitzicht. Daarna ging ik terug richting het Hotel van mijn Zus om ze te ontmoeten. In de namiddag deed ik een escape Tour samen met Herlinde en Laure. Dit was een heel leuke manier om een wandeling te maken langs de bekendste pleinen en gebouwen en om wat meer informatie over de gebouwen te krijgen. Na de tocht was het tijd voor wat rust en gingen we gezellig voor een cocktail. Niet veel later moest ik terug richting station. Al bij al een heel leuke dag en een blij weerzien. Een goede laatste uitstap. Nu ik vrij had, besloot ik om te genieten van de vakantie. Dit betekende als eerste uitslapen. Iets wat ik al heel lang niet meer heb gedaan. Daarnaast moest ik ook nog veel voor het speelplein in orde brengen en wat computerwerk doen. Eens dat gedaan was besloot ik naar het automuseum te gaan. Dit was een museum dat ik nog niet gezien had. Ik had al foto's van vrienden gezien en het leek wel leuk. Het was een goede manier om nog een deeltje Turijn te zien voor het te laat was. Het museum was gigantisch en best wel spectaculair. Ze hadden een grote collectie van Old Timers waar fans enorm van zouden genieten. Persoonlijk deed de uitleg over hoe de motor werkte en wat er speciaal aan was niet zo veel, maar het was wel zeer leuk om bij elke auto een jaartal te zien om een goed idee van de evolutie te krijgen. Dus ondanks mijn gebrek aan autokennis was het toch een geslaagd museum bezoek. Daarna ging ik op Piazza Vittorio Veneto een aperitiefje drinken in de zon met mijn boek in de hand. Ik kwam helemaal tot rust tot het begon te druppelen en ik besloot om door te gaan. Vrijdag had ik ook meer tijd en ik besloot om met de lift naar de top van de Mole te gaan om een laatste keer van het uitzicht van de stad te genieten. Helaas was het wel wat bewolkt waardoor de Alpen niet zo goed zichtbaar waren maar het was wel speciaal wetende dat ik dit zicht niet meer zou terugzien. De rest van de dag begon ik al aan het inpakken van mijn valies op een rustig tempo, want het einde komt nu echt dicht bij Ik had met mijn professor afgesproken om nog te komen werken tot woensdag. Op die manier had ik daarna nog enkele dagen meer tijd om te genieten van Turijn en alles rustig klaar te maken voor mijn vertrek dinsdagochtend 4/07. Maandag ging super vlot, ik werkte verder aan de reacties die ik de vrijdag voordien begonnen was en startte de laatste reactie die ik nog heel graag wou afwerken voor mijn vertrek. Deze reactie maakte het verschil tussen 3 en 4 inhibitoren die ik in de afgelopen maanden wist te maken. Dinsdag ondervond ik helaas, dat deze reactie geen succes was. Dit betekende dat ik voor mijn vertrek het 4e product niet ging kunnen maken en dit was wel zeer jammer. Door het mislukken van deze reactie had ik ook veel minder werk dat af moest geraken tegen woensdag dus ging ik wat vroeger naar huis. Dit kwam best goed uit aangezien ik die avond een afscheids-picknick had met enkele vrienden en hierdoor kon ik nog eerst mij gaan omkleden. Woensdag nam ik mijn tijd om alles administratief in orde te brengen. Dit was verbazend veel werk en helemaal niet zo gemakkelijk. Nadien maakte ik alles grondig proper en tegen 14u was ik klaar om te gaan. Ik bedankte mijn prof en nam afscheid. Het was een zalig project waar ik mee aan heb gewerkt en ik heb er enorm van genoten. Hoewel ik er nu wel naar uit kijk om naar huis te gaan, zou ik het zo opnieuw doen. Het was een super leuke tijd en ik heb veel geleerd over mezelf en mijn toekomst Aangezien mijn vertrek naar huis nu echt dicht bij komt, besloot ik dat het tijd was voor een dagje te trekken in de Alpen. Het was zeer gemakkelijk om met de trein naar Aosta te gaan, dit is een dorpje in een vallei tussen de verschillende hoge bergen. Eens daar zocht ik een mooie route. Aangezien ik de hele dag had, besloot ik een tocht van 20 kilometer te doen. De tocht zelf was best wel zwaar. 20 kilometer is op zich wel te doen maar het stijgen was op bepaalde stukken heel zwaar. Eens middag was het ook extreem warm wat niet echt hielp. Eens boven was dat het gelukkig allemaal waard. Aangezien ik moest vertrekken van een station en deze allemaal vrij laag liggen, kon ik niet in een dag tijd de top van een berg bereiken en terug komen. Mijn hoogste punt was daardoor ook maar 1.460 meter boven het zeeniveau. Daar lag het pittoresk dorpje Blavy. Dit was een van de hoogste bergdorpje en van daaruit kon je verschillende mooie bergtoppen beklimmen. Als ik ooit terug kom, is dat het ideale dorpje om te overnachten zodanig dat je de dag nadien naar de echte top kunt klimmen. Gelukkig was het uitzicht ook zonder een top te bereiken super mooi. In Bravy koos ik een bankje uit om mijn boterhammen op te eten en dat met uitzicht over verschillende besneeuwde toppen. Nadien was het tijd voor de terugtocht die een pak vlotter ging dan de weg omhoog en eens terug in Aosta kocht ik een ijsje waar ik heel hard van genoot. Al bij al een zalig dagje en ik zou zo terug gaan voor meerdere dagen, maar helaas is daar geen tijd meer voor. Deze week stond helemaal in het teken van mijn eindevaluatie die vrijdag de 23e plaatsvond. Daarnaast moest ik in het labo niet super hard doorwerken aangezien ik nog 2 reacties heel graag wil doen zodanig dat ik mijn vierde product ook af heb voor ik vertrek, maar al de andere reacties werden beschouwd als extra. In de avonden door de week heen gebeurde er ook helemaal niet veel. Ik kwam thuis, oefende mijn presentatie, kookte en nam een koude douche. De koude douche is zeer welkom aangezien het hier sinds deze week altijd boven de 35°C is en ik nog steeds moet werken in een gebouw zonder airco met lange broek, dichte schoenen en een labojas. Elke avond leek op degene ervoor maar zo slaagde ik er wel in mijn presentatie goed onder de knie te hebben. Vrijdagochtend was het zo ver. Het moment van de presentatie. Mijn presentatie ging zeer vlot, maar dat had ik wel verwacht. Het waren de vragen waarvoor ik meer stress had aangezien die de vorige keer helemaal niet gingen. Gelukkig kon ik nu veel van de vragen wel antwoorden en degene die ik niet direct wist, kon ik uitleggen nadat ze mij een tip hadden gegeven. Ook de prof zei dat het een pak beter was dan de vorige keer. Ik moet me dus absoluut geen zorgen maken. 's avonds ging ik gezellig picknicken met wat vrienden om bij te praten en te genieten van het veel te warme weer. Nu het einde van mijn stage steeds dichter bij komt, krijg ik ook wat meer stress. Ik wil mijn producten waar ik nog mee bezig ben graag afwerken voor ik vertrek. Ik ben dus hele dagen druk bezig in het nog steeds veel te warme labo. Helaas ging het donderdag weer mis. Er was een reactie goed gelukt op kleine schaal dus besloten we (de prof en ik) die de dag nadien op grotere schaal te doen zodanig dat we genoeg product hadden die we konden gebruiken voor de allerlaatste stap in de synthese. Op een of andere manier, lukte deze reactie niet meer op grotere schaal. Ik deed helemaal niets anders dan de eerste keer en heb geen idee waarom het de 2e keer mislukte. Dit was zeer vervelend aangezien ik daardoor veel startmateriaal kwijt was. Dit betekende ook dat ik helemaal opnieuw moet beginnen en dit product niet meer ga afkrijgen voor het einde. Hier had ik het wel echt moeilijk mee aangezien ik zo dicht bij het einde was. Gelukkig loopt de weg naar het andere product nog vlot en kan ik me de volgende weken daar op focussen. Het weekend begon met het werken aan mijn eindpresentatie voor volgende week. Aangezien ik hier al de week voordien mee begonnen was ging dit vrij vlot. Tegen de namiddag was ik klaar en ik besloot het stad in te trekken om eens lekker te shoppen. Het was een super gezellige sfeer in de stad aangezien het die dag ook Torino Pride was. Dit betekende dat er heel veel mensen in het stad waren en in een muzikale stoet door de stad trokken. Zondag gebeurde er niet echt iets speciaals. Ik bleef een dagje op het appartement en herhaalde geregeld, tussen de ontspanningen door, nog eens mijn presentatie. Zaterdag besloot ik om al een deel van mijn presentatie te leren zodanig dat volgend weekend niet volledig in aan schoolwerk verspilt zou worden. Ik stond vroeg op omdat ik dacht dat ik veel tijd nodig ging hebben. Tegen de middag was ik echter al klaar met wat ik gepland had en daarna heb ik niet veel meer gedaan. Het was een van de eerste dagen sinds ik hier ben dat ik me echt verveeld heb. Ik keek wat TV, las wat in mijn nieuw boek maar ook dat werd ik snel beu. Ik besloot dan maar om vroeg mijn bed in te kruipen. Zondag was een veel leukere dag. 's Ochtends vertrok ik naar Balôn Torino. Dit is een antiekmarkt die elke 2e zondag van de maand gehouden wordt. Ik had hiervoor al 2 keer geprobeerd hier te geraken, maar de ene keer was het heel hard aan het regenen waardoor er niet veel kraampjes open waren en de andere keer was het geen 2e zondag van de maand. Toen wist ik natuurlijk nog niet dat de markt enkel de 2e zondag van de maand open ging zijn. 's ochtends was het nog lekker rustig op de markt en kon ik lekker kuieren en naar alle standjes kijken. De markt is enorm groot en al snel had ik door dat het niet mogelijk was om elk kraampje te zien. Er werd echt van alles verkocht, Van oude rommel, tot echte antiek, tot vernieuwde voorwerpen gemaakt van afval. Tegen 9u30 kwam de stralende zon boven de daken uit wat de ervaring nog leuker maakte. Tegen de middag werd het zo druk dat je niet meer je eigen tempo kon aanhouden. Ik had tegen dan al het meeste van de markt gezien (denk ik) dus besloot ik terug naar huis te gaan. Eens daar herhaalde ik mijn schoolwerk, maakte me klaar voor de werkdag morgen en kwam lekker tot rust in mijn zeteltje. Balôn Torino is een pareltje van Turijn en ik was super blij dat het me eindelijk gelukt was om er te geraken. Nu het semester op zijn einde begint te lopen, beginnen mijn vrienden die ik via ESN heb leren kennen terug naar huis te vertrekken. We besloten om voor het afscheid van Kailey, die de 15e vertrekt, nog eens goed te gaan eten. We kozen een gezellige pastaplaats. Het restaurant was best wel indrukwekkend. Ze hadden enorm veel pastasoorten gemaakt van kikkererwten, zwarte rijst, rode biet,... Ge kon het u nog ni voorstellen of ze hadden er al een pasta van gemaakt. Omdat we allemaal dezelfde saus wouden proberen, besloten we om 5 verschillende pasta's te kiezen. Zo kon iedereen proeven van alle verschillende pasta's en kreeg je een goed beeld van lekkere en mindere lekkere pasta's. Door het warme weer in Italië is het sinds deze week ondragelijk warm in mijn labo. Onze ramen staan aan de zuidkant en binnen is het zo een 26°C. Dit is absoluut niet aangenaam aangezien we lange broeken, dichte schoenen, labojas en handschoenen moeten dragen. Daarnaast staan er steeds reacties op en meestal worden ze via een warmteplaat opgewarmd tot 90°C waardoor het onder de trekkast ook heel warm is. Tot slot kan het raam niet open want dan heb je windvlagen waardoor je niets accuraat kunt meten. Dit alles zou gemakkelijk op te lossen zijn door airco te installeren maar daar vind de universiteit het gebouw te oud voor. Dit heeft er wel voor gezorgd dat ik terug goed veel drink. Hierdoor moet ik vaker naar de WC, waar het koeler is waardoor dit mijn koelmomentjes zijn geworden. Vrijdag was het mijn dagje niet. Ik vertrok naar mijn werk en eens op de metro besefte ik dat ik mijn huissleutel was vergeten. Ik stuurde snel iets in de groep chat van het huis in de hoop er in de avond iemand zou thuis zijn om voor mij de deur te openen. 's Avonds ging er niemand thuis zijn, maar op dat moment was er wel nog iemand in het huis. Zij besloot mijn sleutels bij de brievenbussen te leggen zodanig dat ik eens in het appartementsgebouw wel verder kon. Het enige opstakel was dus nog in het appartementsgebouw geraken aangezien de brievenbussen achter de gesloten ingang staan. Eens in het labo kon ik dit probleem wat van me af schudden en kwam ik tot rust. Helaas liep het ook daar in de namiddag fout. Op een of andere manier, ik weet nog steeds niet aan wat het lag, slaagde ik erin om een reactie, die de eerste keer wel gelukt was, te laten mislukken. Omdat de eerste keer wel een succes was, gebruikte ik alles op waardoor ik nu terug van nul moet beginnen. Dit was best wel een tegenslag aangezien ik de 2 moleculen waar ik nu nog mee bezig ben, graag af zou hebben tegen het einde van mijn stage. Teleurgesteld ging ik naar huis in de hoop dat ik iemand zou tegen komen voor de ingang van mijn gebouw. Dit was helaas niet het geval maar ik had in mijn weg naar huis wel mensen aan de achterkant gezien. Met boekentas en al kroop ik over de achterpoort en met google translate in de hand probeerde ik uit te leggen dat ik geen inbreker was maar gewoon iemand zonder sleutel. Al bij al ging het nog relatief snel en niet veel later was ik veilig en wel terug in mijn kamer.03-04/07 de verbazend vlotte terugweg
02/07 Laatste Avondmaal
01/07 Verona
29-30/06 Genieten van Turijn
26-28/06 De allerlaatste dagen
24/06 Aosta
19-23/06 een laatste volledige werkweek
12-18/06 een bewogen week
10-11/06 Balôn Torino
05-09/06 einde in zicht




