Zaterdag de 3e stond ik veel te vroeg op omdat ESN een dagje zee had georganiseerd en ik kon toch niet een heel semester in Italië zitten zonder een dagje van de zee te genieten. Tegen de tijd dat ik ’s ochtends arriveerde aan het ontmoetingspunt op het station, kregen we te horen dat de trein vol zat en we dus pas een uur later gingen vertrekken.

Na een lang uur op het station en kleine praatjes maken met de andere Erasmus studenten, konden we eindelijk vertrekken. Door een overstroming ergens op de route van de trein, moesten we een omweg nemen waardoor we onze aansluitende trein ook miste.

Zo kwamen we pas om 13u aan en dan was het nog eens een dik half uur wandelen naar het strand. Daar splitsten we in twee groepen, 1 groep blijft aan het strand en de andere doet een wandeling door de aanliggende bergen. Na lang twijfelen besloot ik om toch op het strand te blijven want als ik zou gaan wandelen, was er door alle vertraging nadien geen tijd meer voor een duikje.

Eens daar was alles super gezellig. Eerst genieten van een lekker zwemmen en van een platform afspringen in het diepe water. Nadat we uitgezwommen waren maakte we een wandeling door het mooie stadje en tegen dat we terugkwamen, waren de wandelaars ook terug. Samen met hun konden we nog heel vlug het water in en uit om nadien te vertrekken aan onze terugtocht.

Later dan gehoopt was de groep klaar om naar het station te gaan. Door ons te haasten kwamen we net op tijd aan op het station, enkel om te weten te komen dat de trein 30 min vertraging had. Gelukkig hadden we in de terugweg geen overstap dus moesten we ons daar al geen zorgen over maken. Uiteindelijk kwam de trein 50 min later dan gepland en zo kwamen we pas om 22u aan in het station.

Nadien besloten we om met de groep nog een kebab te gaan eten want iedereen was uitgehongerd aangezien we al van 18u aan het wachten waren op de trein.

Al bij al was de dag zelf super leuk. Het heeft gewoon nog eens bevestigd dat je niet kan rekenen op het Italiaanse openbaarvervoer en dat ik wachten op treinen de meest stomme activiteit vond

Zondagochtend sliep ik lekker lang uit. Het originele plan was om naar een marktje te gaan maar ik had van vrienden de dag ervoor gehoord dat elke 2e zondag van de maand, de mark vele groter is en dus besloot ik nog een weekje te wachten.

Veel deed ik niet. Ik belde Herlinde op, om ze een gelukkige verjaardag te wensen en zo kon ik er toch virtueel bij zijn wanneer ze mijn cadeautje open maakte. Daarnaast keek ik wat TV en las ik in een nieuw boek dat ik hier gekocht heb. Zo eindigde mijn weekend in alle rust, klaar voor de volgende week.