De 2 dagen na aankomst waren zeer hectisch. Ik heb niet kunnen genieten van de stad. We gingen van het ene kantoor naar het andere, van de ene afspraak naar de andere. We legde enorm veel kilometers af.
De afspraak van die namiddag was een deftig en ruim appartement, we gingen dit aanvaarden als een ander kantoor, dat beweerde ons snel in contact te kunnen brengen met verhuurders, ons die dag niets nuttig zou opbrengen. Ondanks wat dat kantoor ons beloofde, kon het geen afspraken krijgen voor die dag en de dag erna en dus besloten we het appartement van eerder die dag te aanvaarden. Dit gebeurde via een immobiliën kantoor dus voor we er echt zeker van waren of ik daar in kon, moest de eigenaar mij nog accepteren.
Omdat we pas zaterdag ochtend dat appartement hadden aanvaard, gingen we pas maandag of dinsdag te horen krijgen of de huisbaas mij zou aanvaarden. Zaterdag eindigde dus hoopvol want we konden niet echt een reden bedenken waarom iemand met een al effe leegstaand appartement een huurder zou afwijzen. Met dit goede gevoel gingen we s’ avonds lekker eten want de volgende dag moesten Herlinde en Co al snel terug gaan vliegen.
Met de gedachte dat mijn serie ongeluk eindelijk voorbij was, nam ik zondag voormiddag afscheid van Herlinde, Kwinten en Elte.
Geef een reactie