WAUW, Cinque Terre was prachtig. Ik heb het meteen gekroond tot mooiste plaatsje in Italië. Maar ik zal beginnen bij het begin.

Vrijdagavond vertrok ik met de trein naar Monterosso. Het moeilijkste deel was nog om aan het station in Turijn te geraken. Door een staking bij de metro, kon ik niet gemakkelijk van mijn werk naar huis om mijn zak te halen en klaar te maken om naar het station te gaan. Aangezien ik niet zo veel tijd had, besloot ik een step te nemen die stil viel een kilometer voor mijn appartement. Die kilometer heb ik gelopen omdat zonder metro de weg naar het station veel langer duurt. Na mij haastig klaar te maken ging ik naar de bushalte om te wachten op de bus. Deze kwam uiteraard te laat maar gelukkig kwam ik tijdig aan op het station en kon ik mijn tickets boeken. Met deze eerste stress achter de rug vertrok ik naar het eerste stadje van de vijf, monterosso. Dit was slechts 3 uur reizen en de treinaansluitingen gingen goed. Daar kwam ik aan tegen 22u en niet veel later lag ik in mijn bed.

Zaterdag stond ik vroeg op. Ik begon met een gezellige verkenning van het zeer mooie en rustige stadje. De rust was het gevolg van het vroege uur. In de late voormiddag besloot ik te vertrekken naar Vernazza. De wandelpaden waren super mooi. De paden zelf waren wel al iets drukker maar het stoorde mij niet. Onderweg kwam ik nog een reiziger tegen die in haar eentje Cinque Terre kwam ontdekken. Al pratend gingen we verder en we besloten die dag samen te blijven. Rond de middag kwamen we aan in Vernazza waar het op zijn drukst was. Dit wordt gezien als het mooiste dorpje van de vijf. Helaas kon je niet van het dorpje genieten door de massa toeristen die overal waren. We besloten niet te lang te blijven en na een middagmaal en een rustpauze gingen we verder naar Corniglia. Daar kwamen we best vroeg aan en onze wegen scheden. Ik ging naar mijn hostel om in te checken en zij ging met de trein terug naar Rome. Na mijn check in besloot ik de zee in te gaan. Het was een hele warme dag en na het vele wandelen kon ik wat afkoeling gebruiken. Corniglia was nu net het stadje waar toegang tot het water moeilijk was maar ik slaagde er toch in om een plekje tussen de rotsen te vinden waar ik van het water kon genieten. Nadien besloot ik om het stadje zelf te bezoeken en op zoek te gaan naar een gezellig restaurantje om te eten. Corniglia was een zeer gezellig stadje, met minder toeristen als verwacht. In het restaurantje dat ik gekozen had, kwamen aan de tafel naast die van mij, 2 Canadezen zitten waar ik heel mijn avondeten mee heb gepraat. Het was zeer gezellig en zo leek het niet dat ik alleen op restaurant zat. Nadien kroop ik mijn bed in omdat de volgende dag terug actief ging worden.

Zondag vertrok ik al vroeg naar Manarola. Ik wou daar graag voor de middagdrukte aankomen wat betekende dat ik vroeg moest opstaan. Dit was geen probleem aangezien ik in een kamer met veel licht en andere mensen sliep die nadat ze wakker werden niet stil konden zijn. De weg naar Manarola was prachtig. Het was een moeilijker pad waardoor er veel minder toeristen waren en dankzij het vroege uur kwam ik bijna niemand tegen en kon ik genieten van de rust en de natuur. Aangekomen in Manarola besloot ik vroeg middag te eten en even te rusten aan de waterkant. Daarna verkende ik het dorpje verder om nadien naar dorpje nummer vijf, Riomaggiore te vertrekken. Dit was in afstand helemaal niet ver, het enige nadeel was dat je over een steile berg moest met behulp van extreem veel trappen. Gelukkig was het zicht op de berg de moeite helemaal waart. De afdaling was ook best pittig aangezien mijn knietjes vonden dat ze te veel belast werden. Zo kwam ik tegen 13u aan op mijn laatste halte waar ik om 14u de trein nam.

De terugrit duurde veel langer aangezien de aansluitingen niet zo goed waren en ik nog 2 uur in Sestri Levante vast zat. Dit was een tipisch kuststadje waar ik een mooie wandeling op de dijk maakte. Uiteindelijk na vertragingen kwam ik om 21u30 heel moe aan op mijn kot. Zo eindigde mijn veel te kort maar prachtig weekend.