Eindelijk was het zo ver. We gingen skiën met 5 man, hiervan had 2 man nog nooit geskied. We spraken af om 7u50 in het station van Torino want onze trein vertrok om 8u15.

Eens allemaal aangekomen gingen we tickets kopen. Dit gebeurde aan een automaat en hoewel we 10 tickets besteld en betaald hadden, kwamen er maar 7e uit het apparaat. We gingen met enkele naar het kantoor om uitleg te vragen, daar moesten we een nummertje trekken en onze beurt afwachten. Dit duurde immens lang en we waren pas tegen 8u10 aan de beurt. We probeerde de situatie uit te leggen, maar helaas konden ze achter de balie geen Engels. De vrienden die buiten bij de automaat waren gebleven, hadden ondertussen ook iemand aangesproken, die ons wel begreep. Zo geraakte we uiteindelijk met 2 minuten overschot nog op de trein. Deze eerste actie zorgde ervoor dat iedereen direct klaar wakker was.

De treinreis duurde 1u45 minuten en daarna moesten we met een bus naar de skiplaats wat nog eens een kwartier duurde. Zo kwamen we uiteindelijk rond 10u30 aan in de winkel waar we skimateriaal konden huren. Daar ging het allemaal heel vlot en zo kon ons skiavontuur beginnen.

We namen de stoeltjeslift naar boven en ons plan was om met iedereen een blauwe piste naar beneden te doen zodanig dat de 3 met ervaring, de andere 2 konden helpen en tips geven.

Eens boven bleek de blauwe piste best wel steil. Dit zorgde voor wat moeilijkheden bij de beginners. Daarnaast hadden de meer ervaren skiërs ook nog nooit les gegeven, dus ook van die kant ging het niet vlot. Dit zorgde ervoor dat we meer als een uur nodig hadden om halverwege de piste te geraken. Daar was een kinderhoekje voor beginnende skiërs en een café’tje waar we konden lunchen.

Na de middag besloten de 2 beginners een les te nemen zodanig dat zei betere uitleg kregen en dat wij ook konden gaan skiën.

We gingen met 3 helemaal tot boven en namen daar een piste terug naar beneden. Ondanks dat er in de week wel sneeuw was gevallen, was het tegen de namiddag toch al ijzig. Dit kwam ook doordat de zon al heel de dag hard aan het schijnen was en geen genaden had met de sneeuw. Dit zorgde ervoor dat, tegen dat we terug beneden waren, de andere ervaren skiërs niet meer terug naar boven wouden maar eerder iets gezellig gaan drinken in een bar. Ik had echter wel nog zin om te skiën dus ging ik in mijn eentje nog een klein uurtje verder.

Daarna was het ook voor mij genoeg. Ik ontmoette mijn vrienden terug in de bar waar we samen nog iets dronken voor we terug richting huis gingen.

Het was een extreem leuke dag. Het deed me weer herinneren hoe leuk ik skiën vond. Ondanks het moeilijke begin was het een van de leukste dagen die ik in Turijn al heb meegemaakt en zo gingen we alle 5 met een gelukkig gevoel terug naar Turijn.