Wat een leuke week. Ik vertrok maandag enigszins onvoorbereid naar de universiteit. Naast het onderwerp en 2 zinnen uitleg, wist ik niets. Ik was van plan geweest om wat papers te lezen de week voor de stage begon, maar door al dat huizengedoe is dat er niet van gekomen. Eens daar ontmoette ik mijn mentor Professor Guglielmo. Hij is een aardige, slimme en vrij jonge Italiaanse professor die heel goed Engels kan. Dat viel dus al goed mee. Hij leidde me rond in het gebouw, liet mij mijn kastje zien en gaf wat uitleg over wat me allemaal te wachten stond. Deze voormiddag zat vol met informatie en ik deed tevergeefs mijn best om alles te onthouden.

In tegenstelling tot alle mooie gebouwen in deze stad, is het gebouw van departement een saai gebouw uit de jaren zestig. Oud genoeg om lelijk en oud te zijn, maar niet oud genoeg om een historische uitstraling te hebben. Ook de labo’s zelf waren nog ouder dan de oude van de KU Leuven. Met kasten die niet meer toe konden, houten banken en trekkasten die piepen wanneer je ze omhoog of naar beneden duwt. Dit was voor mij een hele tijdreis en hierdoor besefte ik dat het in de KU Leuven best nog allemaal modern is.

Die namiddag en de volgende dag, was mijn taak gewoon het lezen van papers zodanig dat ik beter begrijp wat, hoe en waarom ik bepaalde moleculen aan het maken ben. Kort uitgelegd bestaat er een stof: ‘IRAK1’ die in kankercellen in grote hoeveelheid aanwezig is, maar in andere cellen slechts in kleine mate. Mijn taak is om synthetische stoffen te maken die de aanmaak van IRAK1 theoretisch gezien kunnen tegenhouden en zo dus de groei van kankercellen zouden kunnen stoppen.

Dinsdagavond had ik met wat vrienden van ESN afgesproken om naar de wekelijkse bar te gaan. Daar was het extreem druk maar ook heel gezellig. Ik ontmoette een Nederlander en kon dus terug Nederlands praten wat al lang geleden was.

Woensdag begon ik samen met de professor aan de experimenten. Labowerk was voor mij al heel lang geleden dus het liep ook al vrij snel fout. Gelukkig is de Guglielmo er steeds om me te helpen en komt hij steeds met oplossingen als er iets mislukt. Het labowerk is zeer plezant en ik realiseerde al snel dat ik het echt leuk vindt om in een labo te staan.

Het enige nadeel is dat de professor geen thesisstudenten of masterstudenten onder zich heeft, waardoor ik de enige student ben in zijn labo en geen rechtstreekse collega’s heb. Dit is jammer want hierdoor is het heel vaak stil in het labo. Maar misschien dat ik binnen een paar weken, wanneer alles vlot begint te lopen, wel wat muziek mag opzetten ofzo. Dus ook daar maak ik me niet te druk om.

Mijn stage stopt om 17u waarna ik regelmatig afspreek met vrienden om samen te gaan eten, of te gaan wandelen. Zo geraakte mijn week zeer snel gevuld en vloog hij voorbij. Nu is het al terug weekend en kan ik weer wat meer van de stad gaan ontdekken.